
Tradycja sporządzania alkoholi mocnych na Litwie sięga VI wieku, kiedy na terenach dzisiejszej Litwy powszechnie sycono miody pitne. Pierwszą wzmiankę o miodzie można znaleźć już w napisanej w roku 893 relacji Wulfstana z ziemi Prusów. Już wtedy litewskie miody były trunkami o dużej mocy, w przeciwieństwie do łagodnych miodów polskich (jeden z najbardziej znanych litewskich miodów – Zˇalgiris – ma aż 75%). Do produkcji miodów pitnych używano wówczas przeważnie miodów ciemnych – gryczanych i karmelizowanych. Litwa słynęła z mocnych i aromatycznych miodów także w średniowieczu, dość powiedzieć, że litewskie specjały były przez długie lata ulubionymi trunkami na dworze Jagiellonów. Powszechnie sycili i pijali je także magnaci i szlachta. Aby poprawić smak miodu, dodawano do niego zioła (wśród najpopularniejszych przypraw znalazły się: tymianek, imbir, skórka z cytryny, cynamon, owoce jałowca), sok z malin, czarnych porzeczek czy z wiśni. Od średniowiecza powszechnie produkowano także wódki na miodzie. Najbardziej znaną był litewski krupnik, trunek, który – według legend – uratować miał od zamarznięcia litewskiego księcia Giedymina.

Może z powodzeniem zastąpić rozmaite pigułki, krople czy syropy. A to dzięki zawartości substancji mających wyjątkowe walory zdrowotne. Jest najsłodszym z leków, bo aż w 70 procentach składa się z cukrów. Są to cukry proste, bardzo łatwo przyswajane i spalane przez organizm, dające więc dużo energii mięśniom. O leczniczym działaniu miodu decydują jego pozostałe składniki: biopierwiastki, białka i aminokwasy, witaminy i enzymy oraz związki hamujące rozwój bakterii. Można je wykorzystać do zwalczania różnych dolegliwości.

Dla uzyskania 100 gramów miodu pszczoły muszą zebrać nektar z ok. miliona kwiatów i pokonać odległość tysięcy kilometrów. Po drodze "pszczoły zbieraczki" wzbogacają zebrany nektar w enzymy, a w ulu przekazują kropelkę przyniesionej cieczy "pszczołom ulowym". Te kolejno zajmują się precyzyjnym przetwarzaniem nektaru; wchłaniając go do wola i wypuszczając na języczek kilkaset razy. Jeśli "ładunek" nektaru jest zbyt duży i zawiera nadmiar wilgoci pszczoły przyczepiają krople cieczy do górnych ścian komórek i osuszają go przy pomocy ruchów skrzydełek. I tak powoli z kropli roślinnego nektaru powstaje bogaty w enzymy, aminokwasy, związki mineralne, witaminy i inhibiny (substancje bakteriobójcze) eliksir zdrowia i urody.

Jak kwiaty zwracają uwagę owadów?
Kwiaty falują na wietrze by zwrócić na siebie uwagę owadów, które je zapylają - zaobserwowali naukowcy z Walii. Artykuł na ten temat zamieszcza pismo "Journal of Evolutionary Biology". Naukowcy z walijskiego Uniwersytetu w Aberystwyth doszli do takich wniosków obserwując rozpowszechnioną na walijskim wybrzeżu lepnicę nadmorską (Silene martima) – niską bylinę o drobnych białych kwiatach. Okazało się, że falujące na wietrze kwiaty są częściej odwiedzane przez owady i produkują więcej nasion, niż kwiaty mniej ruchliwe. Przyciągają też więcej gatunków owadów.

Drastyczny wzrost cen miodu w Niemczech...
W związku z ogromnymi stratami w pasiekach niemieckich ceny miodu na ryku już teraz wrastają dwukrotnie. Prasa niemiecka i telewizja prawie codziennie emitują programy informacyjne na temat problemu z wymieraniem pszczół. Pszczelarze oficjalnie oskarżają firmę BAYER za produkowanie środków owadobójczych dopuszczonych do sprzedaży przez niemiecki rząd. Mało tego niemieccy pszczelarze będą występować z roszczeniami w związku ze stratami w pasiekach. Dla wielu pszczelarzy taka sytuacja to być lub nie być. W wielu przypadkach straty sięgają nawet 90% stanu pasieki, a tym samym problemy z egzystencją. Problem ten dotyczy całego kraju i wspólnoty europejskiej. Podobne starty zanotowane zostały w pasiekach włoskich, francuskich i austryjackich. Produkcja roślin na potrzeby ekopaliw doprowadziła do nadmiernego stosowania środków owadobójczych w celu osiągnięcia maksymalnych plonów.

Tragiczna sytuacja w pasiekach całej Europy. Coraz więcej informacji pojawia się w mediach dotyczących spadku pogłowia pszczół. Masowe ginięcie pszczół to już nie efekt srogiej zimy.